Αντέδρασε στην Κακή Κριτική!

Σύγκριση: Το δηλητήριο της Ψυχής!

"Ποτέ δεν νιώθω επαρκής! Πάντα κάτι μου φταίει σε εμένα και πάντα αισθάνομαι, ότι κάνω κάτι λιγότερο από τους άλλους. Ποτέ δεν νιώθω αρκετά όμορφη, αρκετά έξυπνη, αρκετά πετυχημένη, αρκετά ικανοποιημένη με ό,τι έχω και κατακτώ. Συνέχεια υπάρχει μέσα μου ένα αγκάθι, που δεν με αφήνει να χαρώ το σήμερα. Σαν να έχω ένα μικρόβιο, που όσο κι αν προσπαθώ να το εξοντώσω με διάφορους τρόπους, αυτό παραμένει το ίδιο δυνατό μέσα στο κορμί μου και την ψυχή μου και μου τρώει τα σωθικά". Αυτά είναι τα λόγια μίας πολύ ταλαιπωρημένης κοπέλας, που επισκέφθηκε το γραφείο του Ειδικού, για να δώσει ένα τέλος στον επί χρόνια αυτο-βασανισμό της. Δεν μπορεί να βρει ησυχία πουθενά, γιατί μέσα στο μυαλό της κυριαρχεί το δηλητήριο της Σύγκρισης. Από μικρό κορίτσι δεν έχει ακούσει από τους γονείς της ένα "Μπράβο παιδί μου, αυτό που κάνεις σε κάνει ξεχωριστή και είμαι περήφανος/η για εσένα". Ναι μεν της δινόταν μία μικρή επιβράβευση με δόση πίκρας και ματαίωσης, μιας και η κόρη του "τάδε" και της "τάδε" κατάφερνε πάντα περισσότερα από εκείνη. Στο σήμερα, όλες οι άλλες κοπέλες στα μάτια της είναι πιο εντυπωσιακές από εκείνη, έχουν καταφέρει περισσότερα πράγματα στα επαγγελματικά τους, έχουν συνάψει σοβαρές και με προοπτική σχέσεις και είναι πιο δυναμικές από εκείνη. Πώς να ανακουφιστεί η ψυχούλα της; Ζει με τον τρόμο της αέναης σύγκρισης του εαυτού της με όλες τις γυναίκες του πλανήτη. Και "ως δια μαγείας" ΠΑΝΤΑ βρίσκει κάτι, που να την κάνει να υστερεί και να καταρρακώνει την ψυχολογία της.

Η απειλή των Ανασφαλειών!

Δεν υπάρχει άνθρωπος, που δεν ταλαιπωρείται από τις προσωπικές του Ανασφάλειες. Τι είναι, λοιπόν, η Ανασφάλεια; Οποιαδήποτε κατάσταση δεν μας προσφέρει την αίσθηση της ασφάλειας, της ηρεμίας. Το συναίσθημα, που κυριαρχεί, μέσα σε αυτήν είναι ο Φόβος. Φοβάμαι ότι δεν έχω τον έλεγχο, φοβάμαι ότι δεν αξίζω, φοβάμαι ότι θα χάσω κάτι ή κάποιον, φοβάμαι ότι θα πληγωθώ. Μιλάμε για μία τραυματισμένη Αυτοεκτίμηση, όταν δεν εμπιστευόμαστε τον εαυτό μου, όταν δεν πιστεύουμε στην αξία μου. Ακόμα και στους πιο δυναμικούς ανθρώπους μπορούμε να εντοπίσουμε μικρές ή μεγάλες ανασφάλειες. Κάποιοι καταφέρνουν να τις διαχειρίζονται καλά και να μην ορίζουν εκείνες τις επιλογές τους και την συμπεριφορά τους και κάποιοι άλλοι παραδίδονται σε αυτές.

Εάν φανταστούμε την Αυτοπεποίθηση ως ένα οικοδόμημα, εκείνο είναι "κακοφτιαγμένο", τοποθετημένο σε επισφαλή θεμέλια.
Ποιοι είναι οι παράγοντες, που οδηγούν κάποιον να έχει χαμηλή Αυτοεκτίμηση και αρκετές Ανασφάλειες;

Δεν είναι τα πάντα Απόρριψη!

Τι είναι "Απόρριψη" τελικά; Ένα Όχι σε απάντηση, ένα κλείσιμο πόρτας! "Με αποφεύγει κάποιος φίλος και δεν μου προτείνει να συναντηθούμε. Δεν με πήραν στην δουλειά, για την οποία πέρασα από συνέντευξη. Οι πράξεις μου κατακρίνονται από τους οικείους μου. Ο/η σύντροφος μου αποφάσισε, ότι θέλει να τερματίσουμε την σχέση μας". Η επίδραση, που έχει η Απόρριψη στην ζωή ενός ανθρώπου, εξαρτάται από την προσωπικότητα του. Γενικότερα, είναι μία συνθήκη που προκαλεί πόνο και περαιτέρω κόβει τις ρίζες της αυτοεκτίμησης μας. Χτυπάει στο κομμάτι της ανασφάλειας, που το κάθε άτομο λίγο έως πολύ κουβαλάει μέσα στην ψυχή του.

Το ζήτημα της Ασφάλειας είναι μία από τις βασικότερες ανάγκες του ανθρώπου. Όταν κάποιος λαμβάνει τα πάντα ως Απόρριψη, είναι αναμενόμενο να φτάσει σε ένα σημείο που να μην πιστεύει καθόλου στην αξία του εαυτού του, γεγονός που προκαλεί θλίψη και μάλιστα παρατεταμένη ακουμπώντας όλους τους τομείς της ζωής του. Τι άλλο προκαλεί; Άγχος, θυμό και απόσυρση.

"Τελειομανία": Πώς να την αντιμετωπίσω;

Η Τελειομανία είναι η νευρωτική μας ανάγκη να αντιμετωπίζουμε τα πάντα με στάνταρτ πολύ υψηλά και μερικές φορές ανέφικτα. Οι τελειομανείς νιώθουν, πως οτιδήποτε άλλο πέρα από την τελειότητα είναι κάτι απαίσιο και στην υπερβολή του κάτι καταστροφικό. Τα λάθη είναι ο μεγάλος τους τρόμος, γιατί αυτά τους αποδεικνύουν ότι χάνουν τον έλεγχο των πραγμάτων, ότι τσαλακώνεται η εικόνα τους και δεν θα είναι το ίδιο αποδεκτοί και επιθυμητοί. Όχι μόνο από τους άλλους, αλλά και από τον ίδιο τους τον εαυτό.

Στάδια αντιμετώπισης της Τελειομανίας

"Αυτοεκτίμηση": Πως μπορούμε να την ενισχύσουμε;

Η χαμηλή Αυτοεκτίμηση είναι κάτι που ταλαιπωρεί και προβληματίζει πολλούς ανθρώπους. Αυτή έχει τις ρίζες της στην παιδική ηλικία και στον τρόπο μεγαλώματος από την οικογένεια και όλα τα σημαντικά κοινωνικά συστήματα, που μας περιβάλλουν. Όταν ενηλικιωνόμαστε, ενδεχομένως να παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες, όπως μία ασθένεια, η απώλεια εργασίας, ο τερματισμός μίας σχέσης και γενικότερα όταν αισθανόμαστε πως δεν έχουμε εμείς οι ίδιοι τον έλεγχο του εαυτού μας. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, για να κάνουμε ένα restart στην διαμόρφωση της προσωπικότητας μας, αλλά αυτό που μπορούμε να καταφέρουμε όντας πλέον ενήλικες είναι να κάνουμε "σήμερα" μία καινούρια αρχή και να δώσουμε το τέλος που επιθυμούμε. Να γνωρίσουμε τον πραγματικό μας εαυτό και όχι αυτόν, που μας έμαθαν. 

Με ποιον τρόπο μπορούμε να κάνουμε μία αρχή στην ενδυνάμωση της Αυτοεκτίμησης μας;

Ναρκισσισμός και Αυτοπεποίθηση: Ποια είναι η διαφορά τους;

Η Αυτοπεποίθηση ήταν και είναι από τις πιο βασικές ανάγκες των ανθρώπων και για αυτό μας απασχολεί τόσο πολύ και βλέπουμε, ότι ασκεί επιρροή σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Υπάρχει, όμως, βασική διαφορά ανάμεσα στην Αυτοεκτίμηση και στον λεγόμενο Ναρκισσισμό. Πολλές φορές συναντάμε ανθρώπους στην καθημερινότητα μας, που περιαυτολογούν, συγκεντρώνουν την προσοχή των περισσοτέρων, ασκούν μεγάλη επίδραση γύρω τους και "μαγευόμαστε" από την δύναμη, που αποπνέουν. Είναι, όμως, τελικά αποτέλεσμα μεγάλης πίστης προς τον ίδιο τους τον Εαυτό; Ή αποτελεί μία "μάσκα" και "πανοπλία" προστασίας;



Ποια είναι τα διαφορετικά ποιοτικά στοιχεία ανάμεσα στις δύο αυτές έννοιες;

10 Στοιχεία ... που προσθέτουν Γοητεία !!

Και ποιος άνθρωπος δεν θέλει να νιώθει και να είναι γοητευτικός προς τους τρίτους ανεξαρτήτως φύλου ...; Μερικοί και μερικές διαθέτουν "γοητεία", χωρίς να προσπαθούν ιδιαίτερα και είναι ένα προσόν, που τους ανοίγει δρόμους σε όλα τα επίπεδα. 

Υπάρχουν χαρακτηριστικά, που όταν κάποιος τα υιοθετήσει στη συμπεριφορά του, του προσθέτουν bonus έλξης; Ποια είναι αυτά;

"Κόμπλεξ": Τι είναι και πως αντιμετωπίζονται;

Το "Κόμπλεξ", που στην ελληνική γλώσσα αναφερόμαστε με τον όρο "Σύμπλεγμα", είναι ένα σύνολο συνειρμών ή παρορμήσεων, που με έναν ασυνείδητο τρόπο συνδέονται από τον άνθρωπο με ένα συγκεκριμένο θέμα και επηρεάζει την συμπεριφορά του. Είναι ένας όρος, που πρωτο-χρησιμοποιήθηκε από τον Ψυχολόγο Carl Jung, μαθητή του Sigmund Freud. Ο Alfred Adler τόνισε ιδιαίτερα την σημασία του Συμπλέγματος Κατωτερότητας για την ανάπτυξη της προσωπικότητας. Συγκεκριμένα, μιλάει για την γέννηση του ανθρώπου, η οποία συνοδεύεται από σωματικές και κοινωνικές αδυναμίες, τις οποίες για να ξεπεράσει ο άνθρωπος καλείται να αναπτύξει μία ισχυρή αυτοπεποίθηση μέσω της προσοχής, της φροντίδας και της επιβεβαίωσης. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, το άτομο εγκλωβίζεται, χωρίς να το καταλαβαίνει, σε ένα αίσθημα ανεπάρκειας και μειονεξίας, γεγονός που του ενισχύει κάθε εγωιστική και επιθετική συμπεριφορά προς τους τρίτους και συνήθως ενάντια στον εαυτό του.

Ο άνθρωπος, που έχει "Κόμπλεξ", στην ουσία κυριεύεται από ένα "αίσθημα κατωτερότητας". Το "Κόμπλεξ" αγγίζει το οτιδήποτε ... την εξωτερική εμφάνιση, την εργασία, την συμπεριφορά, τις επιλογές, την οικογένεια, τους συντρόφους και οτιδήποτε αφορά την προσωπικότητα του καθενός.

Που οφείλεται ... η "Τελειομανία";

Η εμμονή στην "Τελειότητα" και το ατέρμονο κυνήγι του "Αψεγάδιαστου" ταλαιπωρεί πολλούς ανθρώπους ...!! Ναι μεν βγαίνει ασυνείδητα ως μία εσωτερική ανάγκη, η οποία αν δεν ικανοποιηθεί ... ενδέχεται να "τιμωρήσει" ... αλλά τελικά, όπως και να έχει, προκαλεί απίστευτη ψυχική και σωματική κούραση και στον "Τελειομανή" και στους γύρω του. 

Η "Τελειοθηρία" από τι προκαλείται; Όταν ένας άνθρωπος θέλει τόσο πολύ να έχει under control τα πάντα στη ζωή του ... να είναι όλα σε τάξη ... να μαζεύει μόνο επιτυχίες ... κατά βάθος τι θέλει να κερδίσει;

Παλεύοντας με τα "Πάθη" μας !!

Και ποιος άνθρωπος δεν έχει "Πάθος" με κάτι; Μία λέξη που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας θέλοντας να αναφερθούμε σε πρόσωπα και καταστάσεις ...... 

Τι είναι τελικά το λεγόμενο "Πάθος"; Είναι η λεγόμενη "Παρόρμηση", μία εσωτερική ακατανίκητη επιθυμία να κάνουμε κάτι. Συνήθως αυτή η επιθυμία δεν είναι εύκολο να ελεγχθεί με την λογική και για αυτό αρκετές φορές "εγκλωβιζόμαστε" σε αυτή και νιώθουμε αβοήθητοι και νικημένοι.....

Πότε η "Εξωτερική Εμφάνιση"..... γίνεται "Εμμονή" !!

Απρίλιος μήνας ..... και τα Γυμναστήρια ξαφνικά σφύζουν από γυναίκες και άντρες, που παλεύουν μέσα σε δύο μήνες να φτιάξουν το "τέλειο σώμα", για να βγουν στις παραλίες και για να καταφέρουν να φορέσουν με άνεση τα καλοκαιρινά τους ρούχα !! Η γυμναστική, η σωστή διατροφή, ο καλλωπισμός της Εξωτερικής μας Εμφάνισης είναι ευχής έργον για τον κάθε άνθρωπο, αρκεί να μην πάρει χαρακτήρα "καταναγκασμού" ...... Τι εννοώ ;; 

Συναισθήματα και Αυτοεικόνα: Επηρεάζουν το ένα το άλλο;

Υπάρχει μία βαθιά και αδιάρρηκτη σύνδεση της ψυχής και του σώματος. Όσο και να προσπαθούμε να  τα απομονώσουμε και να τα δούμε ξέχωρα το ένα από το άλλο, πάντα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μία αλληλένδετη σχέση! Για αυτό το λόγο, υπάρχουν και οι λεγόμενες Ψυχοσωματικές Διαταραχές. Όταν δεν μπορεί να μιλήσει η Ψυχή....μιλάει το Σώμα εκ μέρους της....!!

Πώς τώρα τα συναισθήματα επηρεάζουν την εικόνα του εαυτού μας και αντίστροφα; Είναι δυνατόν αυτό που νιώθουμε μέσα μας, να το βγάζουμε με τη στάση του σώματος μας ή με τις εκφράσεις, που παίρνει το πρόσωπο μας; Συμβαίνει να μην έχουμε καλή εντύπωση για την εικόνα μας και αυτό να επηρεάζει τον συναισθηματικό μας κόσμο; Η απάντηση είναι "Απόλυτα"! Πολλοί και πολλές από εμάς προσπαθούμε εναγωνίως να κρύβουμε τον εσωτερικό μας κόσμο από τους γύρω μας, για να τον προφυλάξουμε, με αποτέλεσμα να καταπιεζόμαστε, να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας και να μην καταφέρνουν οι άνθρωποι στο περιβάλλον να μας γνωρίζουν ουσιαστικά και αυθεντικά.

Αποφασιστικότητα και Αυτοπεποίθηση: Πως να τα βελτιώσω;

Η "Αποφασιστικότητα" και η "Αυτοπεποίθηση" είναι έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους. Δεν μπορεί η μία να υπάρξει χωρίς την άλλη. Δεν γίνεται να είμαστε αποφασιστικοί στη ζωή μας, εάν δεν πιστεύουμε σε εμάς, στις απόψεις μας, στην κρίση μας, στα συναισθήματα μας. Από την άλλη, όμως, είναι έννοιες που δεν ορίζονται ποσοτικά, ούτε είναι σε θέση να κρατηθούν στα ίδια επίπεδα εφ' όρου ζωής. Έχουν και αυτές τα σκαμπανεβάσματα τους ανάλογα με τις συνθήκες και τις περιστάσεις. Το σημαντικότερο, βέβαια, είναι να μπορούμε να διατηρούμε από αρκετά νωρίς έναν κεντρικό άξονα σε σχέση με την αυτοεκτίμηση μας, ο οποίος θα είναι πάντα το σημείο αναφοράς μας. Για αυτό τον λόγο ας προσπαθήσουμε όλοι και όλες να "θρέψουμε" την Πίστη στον Εαυτό μας, για να είναι πιο εύκολο στην πορεία της ζωής μας να αντιμετωπίσουμε την Όποια συνθήκη, την Όποια δυσκολία, το Όποιο δίλημμα, την Όποια εσωτερική σύγκρουση...!!

Πώς;

Το "όχι" στο λεξιλόγιο μας!

Κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρές. Ο λόγος μπορεί να έχει αντίλογο. Για κάθε πράγμα στη φύση υπάρχει και το αντίθετο του.  Γιατί, λοιπόν, απέναντι από το "ναι" να μην υπάρχει και το "όχι"; Γιατί μερικοί άνθρωποι το έχουν διαγράψει από τη ζωή τους; Γιατί τους είναι δύσκολο να το ξεστομίσουν και να το ακούσουν;

Όλοι θέλουμε να μας αγαπούν και να είμαστε αρεστοί στους άλλους. Όποιος το αρνηθεί, μάλλον κρύβεται από τον εαυτό του. Όταν, όμως, οι άνθρωποι κάνουν την παραπάνω ανάγκη αυτοσκοπό, τότε κατά πάσα πιθανότητα δυσκολεύονται να πουν και "όχι" στις επιθυμίες και στις προτάσεις των τρίτων, για να μην χάσουν τα εύσημα.

Μαθαίνω να Διεκδικώ!

Διεκδικητικότητα: Από τις πιο σημαντικές δεξιότητες υπεράσπισης και φροντίδας του εαυτού μας! Υιοθετώντας μία διεκδικητική συμπεριφορά εκφράζουμε τα συναισθήματα και τα δικαιώματα μας, χωρίς να παραβιάζουμε και να προσβάλλουμε τα αντίστοιχα συναισθήματα και δικαιώματα των άλλων.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να κατέχει κανείς τη συγκεκριμένη δεξιότητα είναι η πίστη και η καλή επαφή με τον εαυτό μας. Πίστη ότι έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε λάθη, να αλλάζουμε γνώμη, να αποφασίζουμε για τη ζωή μας, να εκφραζόμαστε με ειλικρίνεια και να ζητάμε βοήθεια, όταν την χρειαζόμαστε.

Τι πρέπει να κάνω για να γίνω διεκδικητικός/ή;

1. Να επιθυμώ την αλλαγή της συμπεριφοράς μου. Να θέλω πραγματικά να αποκτήσω αυτή τη δεξιότητα, όχι για να επιβληθώ αδιακρίτως στους γύρω μου, αλλά για να υπερασπιστώ τα "θέλω" μου με σεβασμό στα "θέλω" των άλλων.

2. Να ξέρω τι θέλω και οι επιθυμίες μου να είναι ξεκάθαρα δικές μου.

3. Να βάζω όρια στις σχέσεις μου.

4. Να αποδεχθώ ότι διεκδικώντας κάτι στη ζωή μου, δεν μου εγγυάται κανείς ότι θα πετυχαίνω πάντα και τον εκάστοτε στόχο μου. Αυτό που πάντα θα επιτυγχάνω είναι η ικανοποίηση ότι με υπερασπίστηκα και δεν σήκωσα ψηλά τα χέρια από φόβο και ανασφάλεια.

5. Να βάλω και το "όχι" στο λεξιλόγιο μου χωρίς να έχω ενοχή.

6. Να αντέχω να αναλαμβάνω την ευθύνη των πράξεων μου. Διεκδικώ το δικαίωμα μου να κάνω λάθη, μιας και είμαι άνθρωπος και όχι θεός.

7. Να είμαι σαφής, συγκεκριμένος και σύντομος, όταν εκφράζω το "θέλω" μου.

8. Όταν μιλάω να είμαι ευθύς, χωρίς πολλές εισαγωγές και δεν είναι καλό να βάζω "τρίτους" να μεταφέρουν για εμένα μηνύματα.

9. Να μην ξεχνάω, ότι μιλάω για εμένα....Ο σκοπός μου δεν πρέπει να είναι να βγάλω λάθος τον άλλο, αλλά να υποστηρίξω την δική μου άποψη με σιγουριά.

10. Να μην σκέφτομαι με φόβο να μην τσαλακωθεί η εικόνα μου. Αν το σκεφτώ, θα πάψω να διεκδικώ.

   Αθανασιάδου Μαρία - Ψυχολόγος

www.psyxologiki-ypostirixi.blogspot.gr

Εγώ και ο Εαυτός μου!

Γενικευμένα άγχη, φοβίες, ανασφάλειες....συναισθήματα που νιώθουμε ότι, είτε πάνε πίσω τη ζωή μας, είτε την κρατάνε σε έναν ατέρμονο βούρκο......και δεν υπάρχει "φως" στο βάθος του σκοτεινού και μυστήριου τούνελ...

Τι φταίει για αυτό; Η μοίρα μας...; Η αδικία και η αλλοτρίωση που επικρατεί γύρω μας...;

Εμείς υπάρχουμε σε όλο αυτό;