Η Γέννηση του Πρώτου Παιδιού: Και τώρα τι γίνεται; (Μέρος Β΄)

Και έρχεται τελικά το "Πρώτο Παιδί" στην Οικογένεια.....Ναι, λοιπόν, η γέννηση ενός παιδιού, πόσο μάλλον του πρώτου, είναι πολύ πιθανό να φέρει κρίση στη σχέση του ζευγαριού και στον καθένα ξεχωριστά από τους γονείς. Η αϋπνία, η κούραση, το άγχος και η απειρία, η τεράστια ευθύνη, το βάρος των απόλυτων αναγκών του βρέφους, η ένταση ανάμεσα στο ζευγάρι για το πως θα διαχειριστεί το μικρό αυτό "πλασματάκι"....είναι μερικές από τις πιέσεις, που εξαντλούν τα συναισθηματικά αποθέματα του ανδρόγυνου. Ο ερχομός του παιδιού δεν είναι που ξυπνά μόνο αγωνία και ανασφάλεια για την ικανοποίηση των αναγκών του, αλλά ξυπνά τις έντονες αναμνήσεις, που έχουν οι ίδιοι οι γονείς από τα δικά τους παιδικά χρόνια. Ο πατέρας, ενδεχομένως, ως παιδί να μην έχει βιώσει την φροντίδα και την στοργή από τον δικό του πατέρα και να μην γνωρίζει πως αυτό προσφέρεται στο δικό του πλέον παιδί. Η μητέρα και εκείνη με την σειρά της ως κόρη, είναι πιθανό να έχει πάρει το μήνυμα από την δική της μητέρα, ότι είναι υποχρεωμένη να φροντίζει εξολοκλήρου το βρέφος της και να βάλει σε δεύτερη μοίρα την επαγγελματική της σταδιοδρομία. Η νέα γυναίκα και μητέρα με αυτόν τον τρόπο δεν διχάζεται;

Η Γέννηση του Πρώτου Παιδιού: Τι προηγείται; (Μέρος Α΄)

Μπαίνοντας σε μία εποχή, όπου αναδύεται η ανάγκη για παραγωγικότητα, τότε καλούμαστε να πάρουμε Αποφάσεις Ζωής-Αποφάσεις Δέσμευσης. Μέσα σε αυτές είναι και η Γέννηση ενός Παιδιού. Αυτό που την διαφοροποιεί την συγκεκριμένη απόφαση από όλες τις άλλες είναι, ότι ο ερχομός ενός παιδιού στη ζωή μας δεν ανατρέπεται και δεν γίνεται να αλλάξει στην πορεία. 

Μιλώντας για τα Βρεφικά Αντανακλαστικά (1ος-3ος Μήνας)

Αρκετά συχνά παρατηρούμε νέες μητέρες με αρκετό άγχος, για το αν το μωρό που μόλις έφεραν στον κόσμο ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Αν δηλαδή τα αντανακλαστικά του ανταποκρίνονται, όπως πρέπει.

Τι είναι όμως τα Αντανακλαστικά;